lllllll......ให้อภัยกับเมื่อวาน และพร้อมที่จะรักวันต่อไป......llllllllll

พอเป็นแบบนี้แล้ว ก็รู้สึกเหมือนกรรมตามสนองขึ้นมาทันที
ปีที่แล้ว
เค้าโทรหา....เราก็ทำเป็นไม่ได้ยิน ไม่ก็ปิดเสียง ไม่ก็ให้คนอื่นรับแทน
เค้าเดินมาหา...เราเดินหนี
เค้าให้ของ...เรารับ แต่ไม่เคยใช้
เค้าทำดี...เราไม่เคยสนใจ
เค้าทำทุกอย่าง...แต่เราก็ไม่สามารถให้เค้ากลับไปได้ ยังไงก็คิดได้แค่เป็นพี่น้องกัน

อัพเดท

ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว

ก้อเปนพี่เปนน้องกันเหมือนเดิม

เมื่อต่างคนต่างไม่พร้อม

เวลาจะเป็นตัวตัดสินเอง

 

ก้อเรื่อยๆเปื่อยๆ มีความสุขดี

เฮฮากันมากกว่าเมื่อก่อนอีก

อาจจะเป็นเพราะว่าไม่ต้องแคร์สายตาใครแล้วล่ะมั้ง

ก้อนะ.....

ดีค่ะ ดี 

ตอนแรกก็กะจะแปะรูปให้ดู

แต่ก็นะ....ทำไม่ได้แล้ว

เพราะโดนว่ามา ทั้งคนอื่นว่า และตัวเค้าเอง

ตกลงว่านร.กับอาจารย์ห้ามมีความสัมพันธ์ที่สนิทกันเกินไปงั้นสิ

มันก็มีเหตุผลอยู่ เราก็ยอมรับว่ามันผิด

แต่เราก็ยังทำใจไม่ได้ รับไม่ได้อยู่ดี

 หรือเราต้องรอต่อไปเรื่อยๆ

รอจนว่าเราจะโตพอ ซึ่งตอนนั้นอะไรหลายอย่างมันคงจะเปลี่ยนไป

หรือรอจนกว่าเค้าจะไปเรียนต่อ แล้วกลับมา หรือต้องรอตลอดไป 

ไม่ใช่ว่าไม่อยากรอ หรือรอไม่ได้

แต่กลัวว่าระหว่างที่รอ จะมีบางสื่งหรือบางคนทำให้ตัวเค้าเปลี่ยนไป

กลัว กังวล คิดมาก ไม่ไหว ไม่อยากคิดอีกแล้ว

นี่...บอกขวัญทีสิ ว่าต้องทำยังไง

ขวัญต้องทำยังไง ถึงจะทำให้พี่และคนอื่นยอมรับได้

ต้องทำยังไง ถึงจะก้าวข้ามกำแพงนี้ไปได้

ต้องทำยังไง ถึงจะทำให้พี่มองขวัญดีกว่านี้ได้

ต้องรู้สึกอย่างนี้ไปอีกนานแค่ไหน....พี่ถึงจะเข้าใจซักที

ขวัญเอาแต่ใจมากไปใช่ไหม เอะอะอะไรก็เป็นเรื่องพี่ตลอด

ขวัญหวังมากเกินไปใช่ไหม เอะอะอะไรก็เรียกขวัญกับพี่ว่าเราตลอด

ค่ะ...ขวัญยอม ไม่ต้องแล้ว ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว

ถึงพี่จะบอกว่า พี่ไม่ได้รู้สึกไม่ดีอะไร

ถึงครั้งนั้นพี่จะโทรมาด้วยความห่วงใย เพราะอาจารย์คนอื่นรู้เรื่องนี้แล้วทำให้ขวัญเครียด

เอาจริงๆ ตอนนั้นพี่ไม่จำเป็นต้องลน ต้องคิดเยอะเลยว่าจะพูดกับขวัญยังไงดี

แค่คำแรก แค่ถามว่า "เป็นอะไรไป"  ขวัญก็แทบจะลงไปตายตรงนั้นแล้ว

แค่รู้ว่าพี่เป็นห่วงขวัญเหมือนกัน ก็พอแล้วจริงๆ

 

จากนี้ จะถอยลงมา

จะไม่ขอ จะไม่ต้องการอะไรจากพี่อีกแล้ว

เวลาเรียนก็จะก้มหน้าก้มตาเรียนต่อไป ขวัญรู้ว่าพี่ไม่เรียกชื่อขวัญให้ตอบหรอก

ต่อจากนี้ เราจะสนิทกันในฐานะลูกศิษย์กับอาจารย์ แค่นั้น โอเคใช่ไหม

เพื่อที่จะได้ไม่มีใคร มาทำให้พี่ลำบากใจอีก

เพื่อที่การงานของพี่จะได้ไม่มีอุปสรรค

เพื่อที่ต่างคน จะได้ไม่ต้องมาผิดใจกันอีก

 แต่ยังไงก็แล้วแต่

ขวัญ ชอบพี่จริงๆ

ถึงแม้ต่อหน้าจะทำเป็นเล่นบ้าง อะไรบ้าง

นั่นคือขวัญไม่รู้จะทำยังไง ทำตัวไม่ถูก

แต่ก็นั่นแหละ ต่อไปนี้คงยกมือหวัดดีแล้วผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ขอโทษด้วยนะคะ

เพราะถ้าไม่ทำแบบนี้

ขวัญคงห้ามตัวเองไม่ได้ คงจะลืมตัว วิ่งไปหาพี่แน่ๆ

ขอโทษที่ตัดใจไม่ได้

ขอโทษที่ทำให้มีเรื่องกวนใจทั้งๆที่พี่ก็ต้องทำงานหนัก

ขอโทษที่ใช้น้ำตาเป็นการหนีปัญหา 

ขอโทษที่ชอบ   ค่ะ